*
ya da ;
yağmurun fani bir kum saati
henüz düş'lendiremediğim .
nice gökler dürülüp
düşüp de öldü hüzünlerimizde .
kum oldu yazı , taş oldu altın , ot oldu yıldız
Ah.. bu yedi yeşilli bahçelerde .
Yosun tanımamış bir taşın ilk çağlarında
hapis kaldı yüreğim ...
korku kervanlarım
önce dizilip boynuma bir soy kolyesi gibi
sonra ürkekçe terk ettiler beni .
şimdi ; ıssız bir çölün ten tenhalarında
tek nefesle yüzmekteyim .
Eksikliğim ;
taş gibi bir kalp .
Tek bildiğim
bir köpüğün tohumu gibi
suyun tek bir damlası arası gidiş - gelişlerim ...
Nurmaris
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder