4 Eylül 2012 Salı


Tüm sessiz harflerimi  gecemin bohçasına kundakladım ,

Elimde bir Elif bir de Ay'ın yüzü kaldı ..

Deniz ;sabaha ılık vuran kıyılarda nazlandı ,

Ağaçların tüm yaprakları sanki o yıldızdandı ...

Güneş doğunca bir bir üfleyip söndürdüm onları ,

Artık Yer ; kendinden kendine sessizce ışıklanandı ...

Nurmaris

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder