Tüm sessiz harflerimi gecemin bohçasına kundakladım ,
Elimde bir Elif bir de Ay'ın yüzü kaldı ..
Deniz ;sabaha ılık vuran kıyılarda nazlandı ,
Ağaçların tüm yaprakları sanki o yıldızdandı ...
Güneş doğunca bir bir üfleyip söndürdüm onları ,
Artık Yer ; kendinden kendine sessizce ışıklanandı ...
Nurmaris
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder